20-09-07

Een leven vol inzet

  

  ANDRE VANDENBROUCKEEEN LEVEN VOL INZET  
 PERSNOTA OVER HET BOEK“ANDRE VANDENBROUCKE :EEN LEVEN VOL INZET” 
 WAAROM DIT BOEK? « Dankbaarheid is het geheugen van het hart ».  Aan deze woorden van Jean-Baptiste Massieu (1742-1818) moest ik onwillekeurig denken toen ik na veel gesprekken met André Vandenbroucke het plan opvatte een boek over hem te schrijven. André is een duizendpoot: op de meest diverse terreinen heeft hij zich onderscheiden. Bij nagenoeg al zijn ondernemingen blijkt menselijkheid, liefdadigheid, hartelijkheid en medeleven centraal te staan. Een groot deel van zijn loopbaan heeft hij met jongeren gewerkt en daarbij was het niet alleen zijn bedoeling een pedagogische meerwaarde te bieden, maar hij wilde hen vooral sociale vaardigheden en goedheid bijbrengen.Hij heeft bij zijn talrijke realisaties steeds een goed doel vooropgesteld. Zo steunde hij ondermeer kankerpatiënten, Indiase en Pakistaanse kinderen en probleemjongeren.Een van zijn bijzonderste gaven is zijn organisatietalent. De twee mooiste voorbeelden daarvan zijn de Fruit- en Groentenstoeten in de jaren zeventig en het Vlastreffen, dat bijna aan zijn twintigste uitgave toe is. André mobiliseert niet alleen honderden deelnemers en medewerkers, hij zorgt er ook voor dat het publiek massaal komt opdagen.In een tijd dat het sociale leven steeds meer op de achtergrond verdwijnt, bewijst André met zijn organisaties dat het nog zeer goed mogelijk is mensen samen te brengen.Dit boek wil dan ook een vorm van dankbaarheid zijn voor alles wat André aan de gemeenschap heeft bijgebracht en nog bijbrengt. Ergens zegt hij : “Er zijn twee soorten mensen: zij die vrienden zijn en zij die vrienden kunnen worden “ .Deze opvatting illustreert zeer goed zijn visie op de mensen: hij bekijkt de mensen positief en dat blijkt ook uit alles wat hij onderneemt. De gemeenschap mag hem dankbaar zijn en is dat ook: dat blijkt uit getuigenissen die verder in dit boek te lezen zijn.  INHOUD 1 De vlasserszoon met het gouden hart.Geboren op 12 april 1935 heeft André zijn jeugd doorgebracht te Bissegem als zoon van een vlassersfamilie. Hij maakte de oorlog mee als kind en ging op 12 jarige naar Moeskroen de humaniora volgen, die hij voleindigde in Don Bosco. Als soldaat was hij in het militair hospitaal gelegerd. In 1964 huwde hij Christine Vandendriessche.2.Zeven fasen in een mensenlevenHier laat ik de “filosoof”André Vandenbroucke aan het woord over zijn jeugd, het belang  van de jeugdbeweging, zijn inzet in het militair hospitaal, zijn periode bij de middenstand en Securex, het reizen en organiseren, de zoektocht naar geluk. Ik ken twee soorten mensen, zegt André, zijn die vrienden zijn en zij die vrienden kunnen worden.3. Alle Vandenbroucke’s verzameldOp 4 oktober 1981 slaagde André erin honderden Vandenbroucke’s samen te brengen.Het waren niet allemaal familieleden : iedereen die Vandenbroucke of gelijkluidend heette was er welkom. André gaf ook een tijdschrift uit: Familia De Broco en liet een wapenschild ontwerpen. Monseigneur De Smedt  en later ook bisschop Vangheluwe vereerden de bijeenkomsten met hun aanwezigheid.4. Secretaris van het leersecretariaatVan André Dequae, een buur in Bissegem en Albert Lavens vernam André dat de middenstand iemand zocht om leden te werven. Na een gesprek met proost Valeer Deschacht trad André in dienst van het Nationaal Christelijk Middenstandsverbond. Korte tijd later trad hij als begeleider van jongeren toe tot het leersecretariaat. Het werd een zeer vruchtbare periode waar André zijn didactische en organisatorische kwaliteiten ten volle kon benutten. Hij organiseerde reizen en regisseerde toneel met jongeren en had ook veel contact met zelfstandigen. Hij bleef er tot 1 mei 1974, toen hij in dienst trad bij Securex als vertegenwoordiger. Hij werkte er tot 1 mei 1997, datum waarop hij met rust ging.5. Secretaris van het Provinciaal Verbond van Groenten en FruitOp 9 november 1972 werd in de schoot van het NCMV het Provinciaal Verbond van Groenten en Fruit opgericht. Omdat André gekend was voor zijn organisatietalent vroeg Minister Albert de Clerck hem om secretaris-penningmeester te worden. De voorzitter was toen senator Gerard Vandenberghe. Er waren zo’n 120 handelaars aangesloten bij de vereniging.  Op de Veemarkt was er ’s morgens beestenmarkt en ’s middags groetenmarkt. André organiseerde voor de vereniging de verkiezingen van de fruitkoningin, de legendarische fruitnachten en de fruit- en groentenstoeten die tienduizenden mensen naar Kortrijk lokten. 6. Developing Association for Active VolonteersOp 21 september 1999 werd DAAV opgericht met als bijzonderste oogmerk de straatkinderen van India te helpen. Aanvankelijk gebeurde dit door adoptie op afstand, waarbij de adoptieouders elke maand een klein bedrag overschrijven om een Indisch kind te helpen. Geleidelijk breidde DAAV zijn activiteiten uit naar de bouw van scholen, ziekenhuisafdelingen en zelfs de aankoop van vissersboten na de tsunami. Via contacten met kerkelijke overheden, concerten, het Vlastreffen en tal van andere organisaties slaagt André er telkenjare in veel geld te verzamelen voor India. Hij werd er ontvangen door de aartsbisschop Mgr. De Souza en krijgt regelmatig priesters uit India op bezoek. André gaat er met zijn bestuur persoonlijk op toezien  dat in India de gelden besteed worden aan het vooropgestelde doel.7.Concerten voor DAAVTalrijke concerten : Cantare in Jubilo met 400 deelnemers,nieuwjaarsconcerten en showavonden werden georganiseerd voor India.8.Nog meer concerten voor het goede doel Er werden talrijke concerten georganiseerd voor sportverenigingen, voor een vereniging van getransplanteerden, voor kankerpatiënten, voor probleemjongeren, voor de vooogdijraad, het MPI De kindervriend…9. PakistanOp aanvraag van pater Capucijn Willy Vandenbroucke organiseerde André  ook  ten voordele van een tehuis voor gehandicapten  een concert met “ Les Petits Chanteurs à la Croix de Bois”. Er werden rolstoelen, autootjes, massagetoestellen en fietsen voor kinderen mee aangeschaft. De opbrengst van de actie werd voor André en zijn medewerkers persoonlijk naar Lahora gebracht, waar het gezelschap feestelijk begroet werd.10. Restauratie van de Sint Antoniuskapel te MarkeDe Sint  Antoniuskapel te Marke werd gebouwd in 1892. Door de tijd raakte ze in verval . In 1988 begon André met de restauratie die een paar jaar zou duren. Nieuwe glasramen, een algehele opfrissing en een klokkentorentje zorgden ervoor dat de kapel weer helemaal verfraaid werd. Mgr. Vangheluwe kwam persoonlijk de kapel inzegenen.11. Naar de Mont VentouxAndré organiseerde in 2001 een fietstocht naar de Mont Ventoux  met 14 fietsers, waaronder één vrouw. Na veertien ritten kon het gezelschap de berg bereiken en overwonnen.12.Boksgala voor de LinkEen nostalgische gebeurtenis was de organisatie van een boksgala te Heule op 4 februari 1989 ten voordele van De Link.  Manager Denis de Gloire zorgde voor de boksers.13.Kevertreffen Op 10 september 1995 organiseerde André een kevertreffen op de Grote Markt. Niet minder dan 150 volkswagentjes zorgden voor heel wat belangstelling.14. Zesdaagse op rollen In januari 1977 werd in de Globe een zesdaagse op rollen georganiseerd waarop Lucien Van Impe, Freddy Maertens, Mark Demeyer, Michel Pollentier  en Briek Schotte aanwezig waren.Een tweede editie vond in de Snooker King plaats.15. OnderscheidingenAndré kreeg de Persprijs, de Pluim van WTV en de Koning Bouwewijnstichting. Hij werd Grootmaarschalk van de Haspengouwse fruittelers. 16. Het VlastreffenSedert 1990 wordt met Kortrijk als centrum het Vlastreffen, een trektocht met duizenden motards door Vlaanderen en zelfs Noord-Frankrijk , georganiseerd door André en zijn team. Hoogtepunt was zeker  2005 met de komst van Prins Laurent en  Prinses Claire.17. GetuigenissenHeel wat vrienden brengen in het laatste hoofdstuk van het boek hulde aan André.   Ere-ondervoorzitter van de provincieraad, Walter Weydts, ere-ondervoorzitter Provincieraad,  ere-burgemeester Antoon Sansen,  Deken Marc Gesquière, directeur Arnold Costeur van de Link, ere-deken Valeer Deschacht ,Pastoor Karel Stautemas, ere XPO-directeur Yvan Vanden Abeele, Tony Descamps, Pater José Pampadivil uit India, Hans Masschelein, burgemeester Stefaan De Clerck, ere-burgemeester Emmanuel de Bethune , Mr. Luc Van Looy, bisschop van Gent en Gouverneur Breyne zijn er enkele van.    DE AUTEUR Joost Strosse werd geboren te Meulebeke op 12 augustus 1943. Hij volgde latijns–griekse humaniora aan het Sint Amandscollege te Kortrijk. In 1973 behaalde hij het diploma van gegradueerde in de bibliotheconomische wetenschappen.Hij was bibliothecaris in Kortrijk en was medewerker bij de VRT en bij tal van kranten en tijdschriften. Hij schreef monografieën over Karel Van Mander, Fred Germonprez en Bert Dewilde. In 2005 verscheen het veelbesproken “ Gesprekken met Kortrijkzanen”. Daarin had hij een bijzondere aandacht voor de gewone mens.Ook dit boek over André Vandenbroucke  straalt menselijkheid uit.   
Het boek kan besteld worden bij André Vandenbroucke, Pyckestraat 23 A te 8500 KortrijkTel. 0478/316679  rek. 119-2033311-20 of bij de Standaard Boekhandel. De prijs is 20 €, Verzendingskosten buiten Kortrijk :  3 € 

12:26 Gepost door joost strosse in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kortrijk, andre vandenbroucke, joost strosse |  Facebook |

23-03-07

TIJDSCHRIFTEN GEZOCHT

We zijn op zoek naar Westvlaamse maar vooral oude jaargangen van Kortrijkse tijdschriften. Kijk eens op jouw zolder of er nog dergelijke schatten liggen. Dit kunnen bedrijfstijdschriften zijn (vb. Schaverlingen van de firma Lefebvre), schooltijdschriften(bv. Zonneweelde, Collegekrant...) Ook alle soorten brochures(vlastreffen),verenigingstijdschriften...alles is welkom, als het maar "westvloms" is. Je doet er heel wat mensen, die aan lokale geschiedenis doen, een plezier mee en misschien ben hij van dat vervelend papier af.

11:40 Gepost door joost strosse in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, kortrijk, tijdschriften |  Facebook |

18-03-07

Waar is de tijd?

Waar is de tijd

     

2000 jaar Kortrijk in 18 thematische deeltjes.

De reeks Waar is de tijd is een reis van ruim 2000 jaar met hoogtepunten en crisissen, bloeiperiodes en betreurenswaardige vernielingen. De textielindustrie vormt een belangrijke rode draad door het verleden. De kwaliteitsvolle damastweverij was nergens succesvoller en de Leie kreeg wereldfaam als Gouden Rivier van de vlasnijverheid. De Guldensporenslag van 1302 en de zware bombardementen in 1944 blijven de geschiedenis van Kortrijk tekenen.

De Kortrijkzaan staat centraal
De stad heeft vele beroemde mensen voortgebracht, zoals Jan Palfyn (1650-1730), de Kortrijkse chirurg en heelmeester. Ook van minder bekende Kortrijkzanen is het verhaal boeiend genoeg om te vertellen. Van wielrenners tot kermiskramers, van bierbrouwers tot begijntjes, van onderpastoors tot brandweerlieden. Het zijn uw voorouders! Waar is de Tijd gaat na wat zij aten, wie zij liefhadden, waar zij woonden en waar zij werkten.

Het stadscentrum kan onmogelijk los van de wijken en deelgemeenten gezien worden. De banden zijn sinds de fusie in 1977 nog hechter geworden. De deelgemeenten hadden hun eigen identiteit met wijkcomités en wijkkermissen.

Waar is de Tijd brengt geen koel, afstandelijk verhaal van gebeurtenissen en data. Wel een warme vertelling over hoe uw voorouders in Kortrijk leefden en waar zij mee bezig waren. En elk feit is gecontroleerd. De auteurs en de deskundige redactie staan garant voor de historische juistheid.

Waar is de Tijd komt tot stand in samenwerking met de stad Kortrijk en de West-Vlaamse Gidsenkring Kortrijk-Menen vzw. De redactie gebeurt door Ann Augustyn, Marijke Debucquoy, Véronique Lambert en Greet Verschatse. Een uitgebreide ploeg van deskundige auteurs schrijft de afleveringen.

Elk deel kost slechts € 4,95 en is te vinden in de Kortrijkse boekhandels.

Download de folder via 'gerelateerde bestanden'.

www.waarisdetijdkortrijk.be

 

Deel 1 van "Waar is de Tijd- 2000 jaar Kortrijk" ligt vanaf 14 maart in de winkel. Deel 2 vanaf 12 april.

 

Tot zover de uitgeversinformatie.

Wat vinden we nu van deze nieuwe publicatie?

We zijn ALTIJD tevreden als er een nieuw werk over Kortrijk verschijnt, want de stad boeit ons .

Niet zo heel lang geleden verscheen in de reeks Artis-Historia een boekdeel "Steden van België Kortrijk". "Waar is de tijd" doet ons een beetje denken aan dit werkje, zeker wat de foto's betreft. Net als de boeken "Het Kortrijk van toen" van Raoul Depaepe en "Kortrijk" van Piet Boncquet brengt "Waar is de tijd" de nostalgie naar het Kortrijk van toen weer boven.  

We vrezen dat dit nieuwe werk in 18 afleveringen ons niet zoveel nieuws zal brengen. Er zijn reeds degelijke historische werken over Kortrijk die deelaspecten belichten. Ik denk aan Christiaan Germopré, die over circus en paasfoor publiceerde, aan Egied Van Hoonacker met zijn Kortrijkse Straatnamen en zijn herbergen, aan Paul Debabandere en Philippe Despriet, die reeds zoveel facetten van de stad belichtten.

Hopelijk kan dit nieuwe werk nog iets nieuws brengen.

De prijs is immers niet van de poes: het geheel, opbergdoos incluis, zal ons na 18 maanden 100 € gekost hebben. Om te vergelijken: Dr. Egied  Van Hoonckaer brengt volgende maand " Kortrijk in proseleinkaarten uit", zeer verzorgd  en athentiek, voor 42 €

 

 


 

 

 

 

 

 

 



 

15:49 Gepost door joost strosse in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kortrijk, boeken, geschiedenis |  Facebook |

Stadsinfo Kortrijk

stadsinfo (Custom) (Small)

 
Ik ben gelukkig: ik heb er weer een boekje bij. Tussen de hoop vrijdagse reklames vond ik gelukkig de stadsinfo. Eerst vroeg ik me af welke firma me nu zou lastigvallen en/of de gouden gids er weer was.. De karnaveske dame op de omslag is toch zeker het symbool niet van Kortijk?
Alle gekheid op een stokje: deze brochure is nuttig en nodig. De informatie die ze bevat is redactioneel goed gebracht. Maar de vormgeving vind ik afschuwelijk lelijk en soms irriterend.  Reeds bij het voorwoord van de burgemeester word je geconfronteerd met" de kroon op het bier"(Dank U, Bavik... had Bockor geen goesting meer?).Talloze linkerbladzijden vol publiciteit moeten onze aandacht afleiden van waar het om gaat: informatie  Normaal vind je op het einde van zo'n naslagwerk het register op de behandelde intems. In deze brochure moet je eerst van p. 161 tot 192 de reklamejongens het plezier gunnen om hun prentje te bekijken.
Wat me ook stoort- en laat me weten of je er ook last van hebt- is de zeer kleine druk. Bovendien worden titels en randinformatie in een groen lettertype gebracht, wat veel slachtoffers van kleurenblindheid  groen zal doen uitslaan.
Ik vind het jammer dat zo'n nuttig instrument door zo'n nutteloze reklame bezoedeld wordt. De reklamejongens-en meisjes hebben de weg naar "Het schoon Verdiep van Kortrijk" blijkbaar gevonden. De Unijep-group mag van mij buiten blijven.Net als Decaux, de multinational die al onze schone stadsgezichten beschadigt met reklame. Eerst in de bushokjes, tot daarnogaantoe- maar nu op voetpaden, straathoeken tot op de hoek van de Markt toe. Dat is visuele polutie die menig Kortrijkzaan die van zijn stad houdt op de lever ligt. Vroeger werden stadsgezichten in ere gehouden.
Ga maar eens op stap om foto's van mooie gebouwen te nemen: je zult snel ondervinden dat dit een enorme opgave wordt. Je moet al een geoefend photoshopper zijn om al die hinderlijke plakkaten te kunnen verwijderen.
Mannen als Paul Debrabandere ergerden zich daar ook steevast aan. Terecht, vind ik.

15:10 Gepost door joost strosse in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pollutie, kortrijk, stadsinfo, reklame |  Facebook |

11-03-07

Welkom in blogland

Een weblog is een soort internetdagboek, of was althans daarvoor bedoeld. Wat aanvankelijk een onschuldig vrijetijdsbezigheidje was om familie en vrienden te plezieren en wat mooie kiekjes te presenteren is inmiddels uitgegroeid tot een heus informatief gegeven.

Over Kortrijk zijn ook enkele (goede) weblogs.

Zeker die van Frans Lavaert, een nogal wat sipkijkende en soms arrogante kritikaster van al wat misloopt in de Kortrijkse politiek. Frans is echter bijzonder goed geïnformeerd en daarom in zijn weblog een must voor elkeen die geïnteresseerd is in Kortrijkse politiek en aanverwante.Kijk eens op http://www.kortrijkwatcher.be.  Het zal je niet spijten.

Een tweede weblog, wellicht met dezelfde bedoelingen, is deze van Walter Maes ".Het verdriet van Kortrijk" is de titel. Walter durft nogal eens straf uithalen naar politici. Bovendien houdt hij zich ook bezig met de grote maatschappelijke problemen, zoals de verkiezing van een nachtburgemeester of een stadsdichter. Wie het allemaal niet te serieus neemt kan daar ook wel eens een uurtje vertier mee beleven.

Een derde-zeer goede-blog is deze van raadslid Marc Lemaître: http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be. Marc plaatst bovendien schitterende foto's en zijn geschriften zijn verre van fanatiek links, integendeel. Zeer informatief, goed gedokumenteerd, fris en weldoordacht. Een aanrader.

Onlangs is ook Philippe De Coene op het web verschenen met de site                " Kortrijk-Brussel-Kortrijk"(zie:http://philippedecoene.worldpress.com. Nog een beetje nieuw om daar reeds een oordeel over te vellen. Maar alles laat voorzien dat Philippe vooral de Kortijkse dossiers in Brussel zal belichten. Hij is er tenslotte goed voor geplaatst.

Zoals reeds ten tijde van burgemeester de Bethune gebeurde zal Philippe er wel af en toe in slagen eerder van de goedkeuring van dossiers op de hoogte te zijn dan de burgemeester. Stefaan De Clerck mocht het ook al ervaren. Ook staatssecretaris Q kent dat truukje al en kan soms gniffelen in zijn statig bureau aan de Wetstraat 18. Nog een huisje verder en Q zit in de 16. We zouden het hem trouwens wel jeunen.

 

 

 

 

10:58 Gepost door joost strosse in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kortrijkse politiek, blogs, kortrijk |  Facebook |

10-03-07

Kortrijk bruist

Kortrijk Bruist

maart 7th, 2007 Het rommelt in de sector feestelijkheden in m’n stad. Stefaan Bral, schepen van Milieu, Sport en Evenementen, heeft ontslag genomen als voorzitter van Kortrijk Bruist. Kortrijk Bruist is een stedelijke vzw die alle grote (en ook kleine) feesten in de stad organiseert of ondersteunt. Eiland van Licht, Sinksen, Kortkant, de Paasfoor, Kortrijk Strandt, noem maar op. Bruist staat in voor feesten van Pasen tot en met Nieuwjaar. Origineel en toch gezellig. Vorig jaar kwam er een nieuw initiatief bovenop, Zomerkarnaval. Zoals de naam het zegt, een zomerse parade met zuiderse ritmes en dat nog eens op een zonnige zondag. Het moet geleden zijn van de Heilige Haarprocessie dat er nog zoveel volk kwam opdagen in het stadscentrum.En nu terug naar af. Niet alleen voorzitter Bral zet een stap opzij. Ook een aantal bijzonder actieve bestuursleden, samen de ruggengraat van Kortrijk Bruist, gooien de handdoek na een ongewild conflict met Stefaan De Clerck. De Clerck verwijt de organisatie dat Kortrijk Bruist niet professioneel werkt. De (vrijwillige) medewerkers begrijpen er niets van, vindt hij. Zij van hun kant begrijpen er niets van dat hij zoiets vindt.Even terug in de recente geschiedenis. In de vorige legislatuur was Stefaan Bral schepen van Cultuur (en ook van Sport, Feestelijkheden en Toerisme). Mooi pakket en Bral deed er iets mee. Als een volleerd manager begon hij de sector meteen te reorganiseren en te structureren. Zo ook het Comité voor Initiatief, het feestcomité van destijds. Dat was nodig want, met permissie gezegd, het gezelschap van plaatselijke notabelen - sigaartje, likeurtje - was aan afstoffen toe. Het kreeg een nieuwe naam, nieuwe leden, nieuwe middelen en daarmee werd een al even nieuw programma op poten gezet.Kortrijk Bruist liet ook anderen meedelen in de feestvreugde. Er werd een systeem ontwikkeld waarbij elke organisator volgens vaste afspraken een subsidie kon krijgen. Stan - Mailingman - Callens werd penningmeester (vrijwillig) en hij draaide iedere cent enkele keren om voor die uitgegeven werd. De boekhouding werd dan weer, dat tegen betaling, gesuperviseerd door het bureau Bamelis Kindt & Co.Naast Kortrijk Bruist werden in de cultuursector nog zes vzw’s opgericht (en nog enkele in andere sectoren) om de oude structuren te vervangen. Een beetje als België, moeilijk uit te leggen maar al bij al werkt het.Intussen is Stefaan De Clerck zelf schepen van Cultuur geworden. Sport en Evenementen zijn bij Bral gebleven, Toerisme (met foren) is naar Jean de Bethune verhuisd. Meteen heeft De Clerck laten weten dat hij Kortrijk Bruist niet mag. Een aantal feesten worden uit handen van de vzw genomen en een deel van het budget wil De Clerck voor eigen initiatieven.“Burgemeester, zeg ons wat we verkeerd hebben gedaan,” vroeg een lid van het bestuur tijdens wat als een overlegvergadering was bedoeld. Het antwoord was niet meteen verhelderend. Maar mannen maken plannen, zo ook de burgemeester. Het aantal stedelijke vzw’s wordt herleid tot acht. Zes daarvan zullen voorgezeten worden door gemeenteraadsleden van CD&V, twee door raadsleden van VLD. Naar verluidt wordt Kortrijk Bruist straks geleid door Koen Byttebier, fractieleider van de VLD in de gemeenteraad. Koen is de zoon van wijlen Fries Byttebier, meerdere legislaturen CVP-schepen van Openbare Werken. Hij mocht geen schepen worden van de CD&V vanwege op te lange tenen getrapt. Maar geen nood, want voorzitter van een stedelijk feestcomité, het is toch een begin. Maar een moeilijk begin, want zoals gezegd verlaten de meest actieve bestuursleden de boot. Allemaal mensen die van aanpakken weten, net zoals De Clercks partijgenoot Bral.Medestanders onnodig pijn doen, het is een vak geworden.(Overgenomen van de blog van Philippe De Coene) 

19:05 Gepost door joost strosse in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kortrijk, feestelijkheden, evenementen |  Facebook |

25-02-07

Gedachten en herinneringen

 

De Kortrijkse ereburgemeester, Emmanuel de Bethune(°1930) heeft er een rijke carrière als politicus op zitten. Deze man van adel heeft nu zijn mémoires geschreven met als titel "Gedachten en Herinnerringen". In dit lijvig en mooi geïllustreerd boek wandelt de Bethune vanaf zijn kinderjaren doorheen driekwarteeuw geschiedenis. Zijn onbekommerde jeugd, alleen gestoord door een vlucht voor de Duitsers in WO II, zijn studentenjaren bekroond met brio,zijn loopbaan als professor aan de universiteit Lovanium te Kinshasa en daarna zijn ambt als kabinetsmedewerker van Arthur Gilson en medewerker van Paul Van Den Boeynants gingen zijn politieke loopbaan vooraf.

Die begon in Marke en eindigde in Kortrijk, gemeenten waar hij burgemeester was. In dit boek lees je hoe men, mits de nodige kennis( en relaties) heel wat kan realiseren in een kleine gemeente.In een stad als Kortrijk kan er uiteraard meer gedaan worden, maar zijn de problemen ook groter.

In het boek ook heel wat nieuws over de verschillende verkiezingen die de burgemeester lokaal en provinciaal meemaakte. Nationale politiek interesseerde hem niet, althans wat de mandaten betreft.

De nevenmandaten, vooral in Leiedal en in de electriciteitsmaatschappijen worden door de Bethune eveneens belicht.

Al hadden we graag wat meer over de "interne" keuken van de politiek vernomen, toch blijft dit werk een must voor al wie in Kortrijk en Marke geïnteresseerd is.Het boek kost 20 € en is te verkrijgen bij de heer de Bethune (tel056/216657) of  edebethune@skynet.be

19:35 Gepost door joost strosse in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kortrijk, politiek, de bethune, marke |  Facebook |